stecc
Ukazał się w ramach serii wydawniczej tom II książki pt. „Łowiectwo i Prawo”, autorstwa, dr R. Steca. Tytuł tego tomu to: „Informacja publiczna a odpowiedzialność za szkody łowieckie", PWP, Warszawa 2017.

Książka ta przedstawia prawną analizę przepisów ustawy o dostępie informacji publicznej i ich relacji z przepisami rozdziału dziewiątego ustawy prawo łowieckie pt. „ Szkody,” które wejdą w życie od 1.01.2018 roku. Analiza ta próbuje odpowiedzieć na następujące pytania:

Czy ustawodawca polski dokonując zmiany przepisów rozdziału dziewiątego ustawy Prawo łowieckie, rozważał problem tak bardzo konfliktogennych uwarunkowań zarządzania łowiectwem i odszkodowaniami za szkody powodowane w uprawach i płodach rolnych przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny? Odpowiedź na postawione tak pytanie nie jest trudna, a zatem ustawodawca w ogóle w pracach nad projektem ustawy nie zastanawiał się nad tym problemem tym w relacjach poszkodowani właściciele i posiadacze nieruchomości rolnych wchodzących w skład obwodów łowieckich, a podmioty zajmujące się ustawowo łowiectwem. Ten problem nie jest uwzględniany i zdaniem ustawodawcy nie istnieje, bowiem w Polsce to właściciele i posiadacze nieruchomości rolnych mają się podporządkować nadrzędnemu celowi jakim jest łowiectwo i podmiotom nim zarządzającym.

Czy takie regulacje i zasady są skuteczne i jasne dla odbiorcy tych norm obowiązują i czy będą obowiązywać w taki sposób po pierwszym stycznia 2017 roku, w sprawach odszkodowań i jaką rolę spełniać będą w łagodzeniu konfliktów na linii podmioty prowadzące gospodarkę łowiecką a rolnicy, przepisy prawa? W obecnie obowiązującym jeszcze stanie prawnym, a więc przepisy art. 46 do 50 prawa łowieckiego regulują zasady szacowania, określania wielkości szkody powstałej, określenia wielkości odszkodowania oraz szkody powstałe przy wykonywaniu polowania i nie spełniają te przepisy oczekiwań poszkodowanych rolników oraz nie łagodzą występujących konfliktów. Nastał zatem czas na zmiany legislacyjne w prawie łowieckim i posłowie pod naciskiem rolników dokonali nowelizacji przepisów rozdziału 9 prawa łowieckiego zatytułowanego szkody łowieckie. Dokonano bardzo istotnych zmian legislacyjnych wymienionych przepisów, przede wszystkim w podejściu systemowym zastępując cywilnoprawną metodę regulacji, administracyjnoprawną metodą regulowania problematyki szkód łowieckich.

Czy to są lepsze z prawnego punktu widzenia sposoby prawnego rozwiązania problemu odszkodowań łowieckich? Czy przyjęte przez parlament nowe rozwiązania prawne będą stanowiły podstawę prawną, skuteczną do eliminowania konfliktów na linii rolnicy, podmioty prowadzące gospodarkę łowiecką i Skarb Państwa? Zasady sprawiedliwości na potrzeby omawianej problematyki i zasady współżycia społecznego, na które zgadzają się wolne i racjonalnie działające podmioty(rolnicy i myśliwi) oraz chcą rozwiązania istniejącego od lat problemu. Oczekują zatem i rolnicy działań sprawiedliwych i skutecznych społeczne, rekompensujących ponoszone przez nich straty w uprawach i płodach rolnych powodowanych przez dziki, łosie, jelenie ,daniele i sarny. Tych rekompensat dokonać mają podmioty zajmujące się łowiectwem na podstawie przepisów prawa – ustawy Prawo łowieckie, dzisiaj obowiązującej i tą ustawę zmieniające. Powyższe działania w przedmiocie zgłaszania, ustalania, szacowania powstałych szkód łowieckich oraz określania wysokości odszkodowania poszkodowanym wymienione są w ustawie Prawo łowieckie i mieszczą się w zakresie pojęcia informacja publiczna określonym w art.1 ust.1 u.d.i.p. książka ta w sposób kompleksowy analizuje problem informacji publicznej w przypadkach odpowiedzialności za szkody łowieckie.